Een hoogsensitief mens is echt anders

Een hoogsensitief mens is echt anders

Een hoogsensitief mens voelt zich niet alleen anders, hij of zij is ook anders dan de meeste mensen. Let wel: anders is niet hetzelfde als beter.

Een HSPer is anders omdat prikkels dieper verwerkt worden, intenser binnenkomen. Een hoogsensitief mens heeft geen filter die deze prikkels eruit haalt zoals dat bij de meeste andere mensen wel gebeurd.

Een hoogsensitief mens is daardoor erg bevattelijk voor alle indrukken die er zijn zoals geluiden, licht of bewegende voorwerpen. Wat een HSPer vooral opmerkt zijn de emoties van de mensen, de gevoelens die er heersen bij de mensen om hem of haar heen.

Kenmerk HSP

Het echte kenmerk van een HSPer is het kunnen opmerken en voelen van de emoties en sferen. Herken jij dit bij jezelf?

Hoogsensitief is echt anders

Jij als HSPer bent gewoon anders. Wees gerust alle mensen zijn verschillend, elk mens is uniek. Dat is goed, want alles en iedereen is nodig in deze wereld. De natuur heeft haar bewoners heel divers gemaakt zodat iedereen elkaar kan helpen en ondersteunen. Moedertje natuur, onze aarde, heeft alle bewoners nodig. Er zijn denkers en doeners nodig, er zijn kunstenaars en technici nodig. Het hoogsensitief zijn is gewoon jouw aard, jouw karaktereigenschap. HSP zijn maakt jou tot wie jij bent, en dat ook weer op jouw eigen unieke manier.

“Niets is zo nutteloos als het verlangen om anders te zijn dat wat ik van eigen aard ben. (Pjotr Iljitsj Tsjaikovski)”

Je bent nodig

Een HSPer is goed in het creatief bedenken wat de wereld nodig heeft. Andere mensen zijn weer nodig die het kunnen uitvoeren. Jij als hooggevoelig mens bent nodig, je hoeft echter niet alles zelf te doen. Als jij als HSPer je taak hebt gedaan is de tijd gekomen voor een ander om de werkzaamheden op te pakken.

De ander aanvaarden

Gelukkig kan jij als hoogsensitief mens vanwege je empathische vermogens ook een ander aanvaarden in zijn of haar uniek zijn. Je kunt door je sensitief zijn zien en voelen wat voor vermogens iemand heeft en wat hij of zij niet heeft. Door je hooggevoeligheid kan je ook met mildheid kijken naar het onvermogen van een ander. Net zoals elk mens uniek mag zijn, elk mens beperkingen mag hebben. 

“Ieder mens is een uniek persoon en eigenlijk, op zichzelf, het grootste kunstwerk ooit.” (Thomas Bernhard)

Hoe vind jij het om anders te zijn?

3 manieren om innerlijke rust te ervaren
Een HSPer is snel verliefd
 

Reacties 17

Gast - Janneke op maandag 12 juni 2017 07:12

Ik vind het nog heel erg lastig om mezelf als anders te zien. Ik voel me er dan niet bij horen.

Ik vind het nog heel erg lastig om mezelf als anders te zien. Ik voel me er dan niet bij horen.
Gast - Axel op maandag 12 juni 2017 16:39

Hallo Janneke,

Bekijk het eens zo ieder puzzelstukje in een puzzel is anders, maar samen vormen deze stukjes een mooi geheel. Zo is het ook met mensen die HSP zijn of niet HSP zijn of weinig HSP zijn. Wij allemaal samen met onze verschillende eigenschappen kunnen mooie zaken bereiken. Aanvaard je HSP zijn, maar stel je ook open voor mensen met "andere" mooie eigenschappen. Met meer begrip voor elkaar en harmonie, kunnen we samen grote problemen oplossen.

Succes!

Hallo Janneke, Bekijk het eens zo ieder puzzelstukje in een puzzel is anders, maar samen vormen deze stukjes een mooi geheel. Zo is het ook met mensen die HSP zijn of niet HSP zijn of weinig HSP zijn. Wij allemaal samen met onze verschillende eigenschappen kunnen mooie zaken bereiken. Aanvaard je HSP zijn, maar stel je ook open voor mensen met "andere" mooie eigenschappen. Met meer begrip voor elkaar en harmonie, kunnen we samen grote problemen oplossen. Succes!
Gast - Sandra op maandag 12 juni 2017 22:46

Ik vind het nog steeds lastig dat anders zijn.
Maar wil er eigenlijk ook niet eens meer bij horen
Ik voel me te vaak leeg bij veel mensen
Ik snap vele ook niet
Dat maakt dan weer dat het soms lastig is
Bij mij is het een heel dubbel gevoel

Ik vind het nog steeds lastig dat anders zijn. Maar wil er eigenlijk ook niet eens meer bij horen Ik voel me te vaak leeg bij veel mensen Ik snap vele ook niet Dat maakt dan weer dat het soms lastig is Bij mij is het een heel dubbel gevoel
Ineke Snelleman op dinsdag 13 juni 2017 06:40

Misschien vanuit teleurstelling dat gevoel Sandra?
Ook jij mag erbij horen, hoort er gewoon bij.
Andere mensen doen wat ze doen vanuit hun eigen intentie, met hun eigen mogelijkheden. Een HSPer wil graag verbinding voelen. Als je jezelf realiseert dat de mensen hoe dan ook verbonden zijn, kan dat al veel troost bieden. Uiteindelijk bewonen we allemaal dezelfde aarde.
Andere HSPers kunnen jou vast wel begrijpen en voelen hoe het met je is, ken jij andere HSPers?

Misschien vanuit teleurstelling dat gevoel Sandra? Ook jij mag erbij horen, hoort er gewoon bij. Andere mensen doen wat ze doen vanuit hun eigen intentie, met hun eigen mogelijkheden. Een HSPer wil graag verbinding voelen. Als je jezelf realiseert dat de mensen hoe dan ook verbonden zijn, kan dat al veel troost bieden. Uiteindelijk bewonen we allemaal dezelfde aarde. Andere HSPers kunnen jou vast wel begrijpen en voelen hoe het met je is, ken jij andere HSPers?
Gast - Lex Fauser op dinsdag 13 juni 2017 01:02

Beste Ineke,

Ik vind het geen probleem om anders of "anders" te zijn.
Vroeger wilde ik bij de grote meut horen en paste ik me overal en bij iedereen aan, tot een bepaalde grens! Zo heb ik bijvoorbeeld nooit gerookt en geen enkele drugs uitgeprobeerd! Mijn gezondheid is altijd heel erg belangrijk voor mij geweest en nu al helemaal vanwege mijn 2 chronische ziekten!
In de loop der jaren en zeker sinds ik bewust ben van mijn HSP-ER zijnde, ben ik steeds meer mijn grenzen en wensen aan gaan geven en ben ik steeds meer mijn echte "IK" geworden. Of die nu echt zo veel anders of "anders" is dan anderen, daar ben ik niet zo mee bezig. Ik vind het belangrijkste dat ik mijzelf en de anderen accepteer en respecteer zoals ik en hen zijn! En ben gewoon wie ik ben! En hoop dat anderen dat ook zijn!

Beste Ineke, Ik vind het geen probleem om anders of "anders" te zijn. Vroeger wilde ik bij de grote meut horen en paste ik me overal en bij iedereen aan, tot een bepaalde grens! Zo heb ik bijvoorbeeld nooit gerookt en geen enkele drugs uitgeprobeerd! Mijn gezondheid is altijd heel erg belangrijk voor mij geweest en nu al helemaal vanwege mijn 2 chronische ziekten! In de loop der jaren en zeker sinds ik bewust ben van mijn HSP-ER zijnde, ben ik steeds meer mijn grenzen en wensen aan gaan geven en ben ik steeds meer mijn echte "IK" geworden. Of die nu echt zo veel anders of "anders" is dan anderen, daar ben ik niet zo mee bezig. Ik vind het belangrijkste dat ik mijzelf en de anderen accepteer en respecteer zoals ik en hen zijn! En ben gewoon wie ik ben! En hoop dat anderen dat ook zijn!
Ineke Snelleman op dinsdag 13 juni 2017 06:40

Goed bezig Lex

Goed bezig Lex
Gast - Rein Gerritsen op dinsdag 13 juni 2017 12:50

Hallo Ineke,
ik heb vannacht slecht geslapen doordat er muziek in de schuur van de buren (studenten) gespeeld wordt. Zelf zorg ik dat ik na 22.00 uur geen lawaai meer maak. Nu wil ik geen oude zeur zijn maar ik wil er toch wel wat van zeggen. Vannacht was er ergernis, maar nu ik even naar mezelf kijk van binnen voel ik mezelf verdrietig. Sommige mensen hebben erg weinig empathie.
Groeten Rein

Hallo Ineke, ik heb vannacht slecht geslapen doordat er muziek in de schuur van de buren (studenten) gespeeld wordt. Zelf zorg ik dat ik na 22.00 uur geen lawaai meer maak. Nu wil ik geen oude zeur zijn maar ik wil er toch wel wat van zeggen. Vannacht was er ergernis, maar nu ik even naar mezelf kijk van binnen voel ik mezelf verdrietig. Sommige mensen hebben erg weinig empathie. Groeten Rein
Ineke Snelleman op dinsdag 13 juni 2017 14:43

Jij bent echt geen oude zeur Rein, je hebt een verlangen naar rust en begrip. Helaas kunnen niet alle mensen dit opbrengen dit kan verdriet opleveren. Studenten zijn nog jong en vaak bezig met zichzelf (hoewel ik ook veel hoogsensitieve studenten ken die heel anders doen). Kan je echt niet aan ze vragen om de muziek na een bepaald tijdstip zachter te zetten?

Jij bent echt geen oude zeur Rein, je hebt een verlangen naar rust en begrip. Helaas kunnen niet alle mensen dit opbrengen dit kan verdriet opleveren. Studenten zijn nog jong en vaak bezig met zichzelf (hoewel ik ook veel hoogsensitieve studenten ken die heel anders doen). Kan je echt niet aan ze vragen om de muziek na een bepaald tijdstip zachter te zetten?
Gast - Harmke op dinsdag 13 juni 2017 14:00

Ik ben er pas op mijn 48ste achter gekomen dat ik een hsp er ben. Had ik dit maar eerder geweten. Vanaf mijn puberteit heb ik al het gevoel gehad anders te zijn en ben ik gepest. Ik liep heel lang rond met mijn onbegrepen gevoeligheid en moest van de buitenwereld wat harder zijn en voor mezelf opkomen. Nu gaat er een wereld voor mij open en krijg ik een heleboel vragen over mezelf beantwoord en bevestigd door dingen te lezen over hsp. Ik ben wel normaal. Af en toe heb ik wel van die momenten dat ik had gewenst dat er een pilletje voor is. Dat ik dan b.v. de gevoeligheid in de omgang met anderen even kon uitschakelen of mijn antennes kon inklappen. Want ik trek soms dingen naar me toe en niet iedereen is even blij met je goed bedoelde aandacht.

Ik ben er pas op mijn 48ste achter gekomen dat ik een hsp er ben. Had ik dit maar eerder geweten. Vanaf mijn puberteit heb ik al het gevoel gehad anders te zijn en ben ik gepest. Ik liep heel lang rond met mijn onbegrepen gevoeligheid en moest van de buitenwereld wat harder zijn en voor mezelf opkomen. Nu gaat er een wereld voor mij open en krijg ik een heleboel vragen over mezelf beantwoord en bevestigd door dingen te lezen over hsp. Ik ben wel normaal. Af en toe heb ik wel van die momenten dat ik had gewenst dat er een pilletje voor is. Dat ik dan b.v. de gevoeligheid in de omgang met anderen even kon uitschakelen of mijn antennes kon inklappen. Want ik trek soms dingen naar me toe en niet iedereen is even blij met je goed bedoelde aandacht.
Ineke Snelleman op donderdag 15 juni 2017 12:12

Fijn dat je nu weet dat je gewoon HSPer bent Harmke.

Fijn dat je nu weet dat je gewoon HSPer bent Harmke.
Gast - Jolanda op dinsdag 13 juni 2017 17:09

Ik ben nu 49 jaar en weet het sinds 2011. dat was een herkenning. Ook is er vroeger tegen mij gezegd dat ik harder moest worden. Ik houd er rekening mee, maar vind het lastig om er mee om te gaan. ik wil nu de komende tijd gaan richten, om hsp als geen last meer te zien.

Ik ben nu 49 jaar en weet het sinds 2011. dat was een herkenning. Ook is er vroeger tegen mij gezegd dat ik harder moest worden. Ik houd er rekening mee, maar vind het lastig om er mee om te gaan. ik wil nu de komende tijd gaan richten, om hsp als geen last meer te zien.
Ineke Snelleman op donderdag 15 juni 2017 12:13

Jolanda, er zijn heel veel voordelen van hoogsensitief zijn. Een grote is toch wel fijn kunnen genieten van alle kleine dingen die er zijn.

Jolanda, er zijn heel veel voordelen van hoogsensitief zijn. Een grote is toch wel fijn kunnen genieten van alle kleine dingen die er zijn.
Gast - Natasja op woensdag 14 juni 2017 12:32

Ik had altijd geweten dat ik in veel dingen anders was maar zag het niet als een probleem.
Ik vond het helemaal niet erg, was mezelf en was er niet zo mee bezig.
De omgeving wilde me steeds veranderen en kreeg het gevoel dat het niet goed was zoals ik was.
Ik werd me er meer bewust van en werd het een last.
Waarom kon ik niet zo zijn zoals anderen, wat mankeerde ik?
Het leek alsof het anderen allemaal makkelijker af ging.

Ik kon anderen goed in hun waarde laten en accepteren alleen niet iedereen deed dat bij mij.
Ik kon het maar moeilijk begrijpen.
Het meeste voelde ik het als ik op een zijlijn kwam te staan in een groep bijv. bij het sporten, op
een feest of werk.
Het gevoel krijgen dat je er niet bij mag horen en er vreemd tegen je aan wordt gekeken.
Het was niet altijd makkelijk om sterk te blijven.
Vaak trok ik toch aan het kortste eind omdat het niet meer prettig voelde voor mezelf.
De sfeer was echt niet meer aangenaam en riep spanningen en stress bij mij op.

Ik wring mezelf nu niet meer in allerlei bochten om gezien en geaccepteerd te worden om
maar aansluiting te hebben.
Mensen komen nu vanzelf naar me toe en richt me op mensen waar ik me prettig bij voel.

Ik had altijd geweten dat ik in veel dingen anders was maar zag het niet als een probleem. Ik vond het helemaal niet erg, was mezelf en was er niet zo mee bezig. De omgeving wilde me steeds veranderen en kreeg het gevoel dat het niet goed was zoals ik was. Ik werd me er meer bewust van en werd het een last. Waarom kon ik niet zo zijn zoals anderen, wat mankeerde ik? Het leek alsof het anderen allemaal makkelijker af ging. Ik kon anderen goed in hun waarde laten en accepteren alleen niet iedereen deed dat bij mij. Ik kon het maar moeilijk begrijpen. Het meeste voelde ik het als ik op een zijlijn kwam te staan in een groep bijv. bij het sporten, op een feest of werk. Het gevoel krijgen dat je er niet bij mag horen en er vreemd tegen je aan wordt gekeken. Het was niet altijd makkelijk om sterk te blijven. Vaak trok ik toch aan het kortste eind omdat het niet meer prettig voelde voor mezelf. De sfeer was echt niet meer aangenaam en riep spanningen en stress bij mij op. Ik wring mezelf nu niet meer in allerlei bochten om gezien en geaccepteerd te worden om maar aansluiting te hebben. Mensen komen nu vanzelf naar me toe en richt me op mensen waar ik me prettig bij voel.
Ineke Snelleman op donderdag 15 juni 2017 12:14

Natasja, jij komt / bent er wel. Je kan mooi verwoorden hoe iets voor jou is, daar help je een ander ook weer mee. Dank je.

Natasja, jij komt / bent er wel. Je kan mooi verwoorden hoe iets voor jou is, daar help je een ander ook weer mee. Dank je.
Gast - Judith op dinsdag 20 juni 2017 22:14

Ik ben er net achtergekomen dat ik mijn leven lang al hoog sensitief ben. Mede doordat ik er net achter ben gekomen dat mijn zoon van 7 toch echt hoogsensitief is. Ik zag veel dingen terug waar ik ook last van had.
Ik heb er alleen al mijn leven lang mee leren leven. Oke ik was altijd actief en druk, maar zonderde mijzelf ook veel af om mijzelf te beschermen blijkbaar.
Ik ben nu meer bezig om het mijn zoon uit zijn dieptepunt te krijgen, maar vind het lastig om tegelijkertijd ook voor mijzelf op dat gebied om te gaan. Nu weet ik waarom het vaak botst tussen ons. We zijn de zelfde types, alleen moet hij er nog mee leren omgaan en ik en mijn man moeten hem hierin ondersteunen. We komen er wel maar met vallen en opstaan.
Ik vind het wel fijn dat het een naam heeft en de handvatten heb om ermee om te gaan. Alleen nog de oefening ervan en van de oude gewoontes afkomen vind ik nog lastig.

Ik ben er net achtergekomen dat ik mijn leven lang al hoog sensitief ben. Mede doordat ik er net achter ben gekomen dat mijn zoon van 7 toch echt hoogsensitief is. Ik zag veel dingen terug waar ik ook last van had. Ik heb er alleen al mijn leven lang mee leren leven. Oke ik was altijd actief en druk, maar zonderde mijzelf ook veel af om mijzelf te beschermen blijkbaar. Ik ben nu meer bezig om het mijn zoon uit zijn dieptepunt te krijgen, maar vind het lastig om tegelijkertijd ook voor mijzelf op dat gebied om te gaan. Nu weet ik waarom het vaak botst tussen ons. We zijn de zelfde types, alleen moet hij er nog mee leren omgaan en ik en mijn man moeten hem hierin ondersteunen. We komen er wel maar met vallen en opstaan. Ik vind het wel fijn dat het een naam heeft en de handvatten heb om ermee om te gaan. Alleen nog de oefening ervan en van de oude gewoontes afkomen vind ik nog lastig.
Gast - Linda ... op zondag 02 juli 2017 08:36

Ik ben 42 jaar heb behoorlijk wat meegemaakt (beide ouders jong verloren, een neefje met downsyndroom dat zijn weerslag heeft op het hele gezin, mij dochter van 11 die een zwaar ongeluk heeft gehad maar nu gelukkig weer goed hersteld). Telkens als ik een klap denk verwerkt te hebben volgt de volgende. Mijn man is een wetenschappelijk ingesteld persoon en hoeft niet alles te doorvoelen. Ik daarentegen ben jaren kwijt met het plaatsen van emoties, gevoelens, spanningen in mijn lijf e.d. Dat is soms heel lastig. Ik kan met hem niet sparren over mijn gevoelens maar ik kan ook niet naar mijn veilige thuis om dat te doen. Ik probeer alles zelf maar een plekje te geven. Ik heb wel ook een jaar psychotherapie gehad, mindfulness gedaan, zen meditatie, alles om maar tot rust te komen. En ik dacht er een heel eind te zijn totdat ik dit jaar ontdekte dat ik een kaakklem heb. Spanning is dus niet weg maar uit zich nu onbewust in de nachten met pijn in mijn hoofd, nek en kaken en oren tot gevolg en verkramping van mijn lijf. Ik besef me heel goed dat ik HSP ben maar in mijn omgeving is er bijna niemand die dat begrijpt. Zeker mijn man niet. Toen ik laatst over een coachingsstudie begon was zijn reactie: kun je niet beter een cursus voor jezelf zoeken want ik vind je niet erg stabiel om zon studie te volgen. Dat kun je niet aan. BAM! kiel?lap in mijn gezicht, die kwam aan. Ben ik labiel?? Ik ben gaan zoeken naar HSP termen en herken mezelf volledig in alles. De overgevoeligheid voor muziek, spanning, situaties, herrie. Het overdreven kunnen reageren op afscheid nemen, het diepe verdriet dat ik had toen mijn koor waar ik al mijn emoties kwijt kon uit elkaar viel en ik stopte met zingen. Maar ook de zoektocht naar hoe kan ik me dan wel uiten, waar voel ik me thuis, welk werk past bij mij en waar krijg ik niet teveel prikkels zodat ik het ook nog leuk vindt om te doen.....pff ik vind het een hele zoektocht en besef dat mijn HSP ook positieve kanten heeft die ik zeker wil gaan benutten. De vraag is nu alleen nog, waar begin ik en hoe ga ik ervoor zorgen dat ik de stap durf te zetten.....

Ik ben 42 jaar heb behoorlijk wat meegemaakt (beide ouders jong verloren, een neefje met downsyndroom dat zijn weerslag heeft op het hele gezin, mij dochter van 11 die een zwaar ongeluk heeft gehad maar nu gelukkig weer goed hersteld). Telkens als ik een klap denk verwerkt te hebben volgt de volgende. Mijn man is een wetenschappelijk ingesteld persoon en hoeft niet alles te doorvoelen. Ik daarentegen ben jaren kwijt met het plaatsen van emoties, gevoelens, spanningen in mijn lijf e.d. Dat is soms heel lastig. Ik kan met hem niet sparren over mijn gevoelens maar ik kan ook niet naar mijn veilige thuis om dat te doen. Ik probeer alles zelf maar een plekje te geven. Ik heb wel ook een jaar psychotherapie gehad, mindfulness gedaan, zen meditatie, alles om maar tot rust te komen. En ik dacht er een heel eind te zijn totdat ik dit jaar ontdekte dat ik een kaakklem heb. Spanning is dus niet weg maar uit zich nu onbewust in de nachten met pijn in mijn hoofd, nek en kaken en oren tot gevolg en verkramping van mijn lijf. Ik besef me heel goed dat ik HSP ben maar in mijn omgeving is er bijna niemand die dat begrijpt. Zeker mijn man niet. Toen ik laatst over een coachingsstudie begon was zijn reactie: kun je niet beter een cursus voor jezelf zoeken want ik vind je niet erg stabiel om zon studie te volgen. Dat kun je niet aan. BAM! kiel?lap in mijn gezicht, die kwam aan. Ben ik labiel?? Ik ben gaan zoeken naar HSP termen en herken mezelf volledig in alles. De overgevoeligheid voor muziek, spanning, situaties, herrie. Het overdreven kunnen reageren op afscheid nemen, het diepe verdriet dat ik had toen mijn koor waar ik al mijn emoties kwijt kon uit elkaar viel en ik stopte met zingen. Maar ook de zoektocht naar hoe kan ik me dan wel uiten, waar voel ik me thuis, welk werk past bij mij en waar krijg ik niet teveel prikkels zodat ik het ook nog leuk vindt om te doen.....pff ik vind het een hele zoektocht en besef dat mijn HSP ook positieve kanten heeft die ik zeker wil gaan benutten. De vraag is nu alleen nog, waar begin ik en hoe ga ik ervoor zorgen dat ik de stap durf te zetten.....
Ineke Snelleman op maandag 03 juli 2017 06:55

Het begint met het herkennen van je eigenschap en er veel over te weten te komen. Daar ben je al mee bezig.
Voor een HSPer is het belangrijk om goed te leren luisteren naar wat je nu echt zelf wil, dan is het pijnlijk als je heel goed bedoelde raadgevingen krijgt die niet bij je passen.
Tijdens een coachingsstudie leer je ook heel veel over jezelf, misschien dat je dat je man aan kan geven.

Het begint met het herkennen van je eigenschap en er veel over te weten te komen. Daar ben je al mee bezig. Voor een HSPer is het belangrijk om goed te leren luisteren naar wat je nu echt zelf wil, dan is het pijnlijk als je heel goed bedoelde raadgevingen krijgt die niet bij je passen. Tijdens een coachingsstudie leer je ook heel veel over jezelf, misschien dat je dat je man aan kan geven.
Gast
maandag 21 mei 2018

Klik hieronder ter voorkoming van spam